از پیکسار تا ایران: بازخوانی حرفهای استیو جابز | اپیزود ۹۰ پویانما
سلام به همهی پویانماییها!
بعد از یه مدت وقفه، دوباره از پراگ برگشتیم و این بار با اپیزود نودم در خدمتتونیم.
تو این اپیزود چی میشنوید؟
- ماجرای شمارهی اپیزودها: خیلیها پرسیده بودن چرا تو بعضی اپها مثل کستباکس حدود ۷۰ تا اپیزود میبینن ولی ما میگیم اپیزود ۹۰. قضیه اینه که یه تعداد از اپیزودها رو فقط تو اینستاگرام گذاشته بودیم و بعضیها هم هنوز روی پلتفرمها نرفتن. ما شمارهگذاری رو از روز اول بر اساس همهی قسمتهای ضبطشده جلو بردیم، پس این واقعاً نودمین اپیزود پویانماست.
- ادامهی اپیزود ۸۸: تو اپیزود ۸۸ رفتیم سراغ مصاحبهی استیو جابز مربوط به دههی هفتاد شمسی؛ همون روزهایی که پیکسار تازه داشت پا میگرفت. دیدن جابزِ جوون حس نوستالژی عجیبی داره، مخصوصاً وقتی یادت میاد اون موقع ما بچه بودیم و هیچکس نبود که این حرفها رو برامون ترجمه کنه یا زیرنویس بذاره.
- رمبلینگ دربارهی استیو جابز:
- چطور از یه شرکت تکنولوژی رسید به ساختن استودیوی انیمیشن
- نگاهش به مدیریت آدمهای خلاق و رابطهش با دیزنی
- اینکه پیکسار رو با رویای ساختن اولین فیلم بلند تماماً کامپیوتری خرید و ده سال پاش وایستاد
- جابز خودش رو فیلمساز نمیدونست: خودش رو کسی میدید که محیط درست میکنه تا آدمهای فوقالعاده بتونن کار کنن. پیکسار دقیقاً جایی بود که فرهنگ سیلیکونولی و هالیوود به هم رسیدن؛ بهترین آدمهای خلاق کنار بهترین دانشمندای گرافیک کامپیوتری.
- چرا این دو گروه باید کنار هم باشن؟ چون آرتیست به دانشمندی نیاز داره که براش ابزار بنویسه. یه نکتهی مهم دیگه هم سمت کسبوکارش بود: ساختن تبلیغات و جلوههای ویژه سفارشی سود داشت، ولی هیچ مالکیت ارزشمندی برای استودیو نمیساخت.
تو این اپیزود سعی کردم مفاهیم رو ساده کنم، یه کم نقد سازنده داشته باشیم و ببینیم این تجربهها چطور میتونه به درد ما تو ایران بخوره.
گوش بدید، نظرتون رو بگید و اگه دوست داشتید پویانما رو به رفقای انیمیشنکارتون هم معرفی کنید. 🎙️
میرتوحید رضوی







این مطلب 0 دیدگاه دارد.