ساخت موزیک تیتراژ آغازین مجموعه انیمیشن ” تهرانی‌ها ” با صدای محمدرضا علیمردانی و آهنگسازی پیمان ایزدی روز گذشته به پایان رسید، همچنین ساخت تصاویر این تیتراژ به صورت انیمیشن هم تمام شده است و در ابتدای هر قسمت از تهرانی‌ها شاهد پخش آن خواهیم بود.

چگونه تلفیقی از یک گردباد و داستانی کودکانه، توانست الهام بخش انیمیشنی کوتاه و برنده جوایز متعددی‌ شود!.
مدت‌ها قبل از اکران فیلمهای صامت موفقی‌ چون هنرمند و هوگو، یک انیمیشن صامت ۱۴ دقیقه ای از William Joyce و Brandon Oldenburg توانست نظر بسیاری را به فیلم صامت باز گرداند.
انیمیشن کوتاه The Fantastic Flying Books of Morris Lessmore که از نخستن ساخته‌های استودیوی نوپای Moonbot  به حساب می‌آید، محیطی‌ کلاسیک از سینمای دوران به عقیده بسیاری، Buster Keaton و یا حتی The Wizard of Oz را از نظر طرح، رنگ و بازیگری به نمایش می‌گذارد.

The Fantastic Flying Books of Morris Lessmore

Joyce که در کارنامه‌ی حرفه‌ای خود، نام کتاب‌های زبان زدی چون A Day with Wilbur Robinson, The Leaf Men, George Shrinks و مجموعه برنامه‌های تلویزیونی و فیلم  Rolie Polie Olie, Robots, Meet the Robinsons از کمپانی Dreamworks را به ثبت رسانده، نخستین جرقهٔ نویسندگی این داستان را هنگامی که در هواپیما و در مسیر ‌دیدار دوستش به نیو‌یورک می‌گذرانده، ذکر می‌کند:
“حدود هشت سال پیش، وقتی‌ تو هواپیما به ‌دیدار دوست و مشوقم، بیل موریس که نزدیک به پنجاه سال در Harper Brothers مشغول به نویسندگی بود میرفتم، گردباد کاترینا در حال خراب کردن نصفی از آمریکا بود. فکر کردن به گردباد، جرقه‌ی این داستان رو روشن کرد و موضوع کتاب‌های پرنده کم کم وارد ماجرا شدند. بیشتر داستان‌های من همین طور پیدا شدند.”

نویسنده و تصویر گر خلاق، همچنین موفق به دریافت جایزهٔ نقدی جهت ثبت روادید طوفان در Shreveport گردید. او در این زمینه به یاد دارد که در زمان بازدید از شهر طوفان زده، کوه‌هایی از کتاب که بر روی هم انباشته شده بودند را ناظر بود.

Art of The Fantastic Flying Books of Morris Lessmore

The Fantastic Flying Books of Morris Lessmore

The Fantastic Flying Books of Morris Lessmore

Art of The Fantastic Flying Books of Morris Lessmore

لطفا کرم ضد آفتاب بمالید!  

اگر می‌خواستم برای آینده‌ی شما فقط یک نصیحت بکنم، مالیدن کرم ضد آفتاب را توصیه می‌‎کردم. آثار مفید و دراز مدت کرم ضد آفتاب توسط دانشمندان ثابت شده است، در حالی که سایر نصایح من هیچ پایه و اساس قابل اعتمادی جز تجربه‌های پر پیچ و خم شخص بنده ندارند. اینک این نصایح را خدمتتان عرض می‌کنم:

 قدر نیرو و زیبایی جوانیتان را بدانید، ولی اگر هم ندانستید، مهم نیست! روزی قدر نیرو و زیبایی جوانی‌تان را خواهید دانست که طراوت آن رو به افول گذارد. اما باور کنید تا بیست سال دیگر، به عکسهای جوانی خودتان نگاه خواهید کرد و به یاد می آورید چه امکاناتی در اختیارتان بوده و چقدر فوق العاده بوده‌اید. آن‌طور که تصور می‌کردید چاق نبودید. همه چیز در بهترین شرایطش بوده تا شما احساس خوب داشته باشید. نگران آینده نباشید. اگر هم دلتان می‌خواهد نگران باشید، فقط این را بدانید که نگرانی همان اندازه مؤثر است که جویدن آدامس بادکنکی در حل یک مساله ی جبر. مشکلات اساسی زندگی شما بی‌تردید چیزهایی خواهند بود که هرگز به مخیله‌ی نگرانتان هم خطور نکرده‌اند، از همان نوعی که یک روز سه‌شنبه‌ی عاطل و باطل ناگهان احساس بد پیدا می‌کنید و نسبت به همه چیز بدبین می‌شوید! با دل دیگران بی‌رحم نباشید.

•  عمرتان را با حسادت تلف نکنید.
• گاهی شما جلو هستید و گاهی عقب. مسابقه طولانی است و سر انجام، خودتان هستید که با خودتان مسابقه می‌دهید.
• ناسزا ها را فراموش کنید.اگر موفق به انجام این کار شدید راهش را به من هم نشان بدهید.
• نامه‌های عاشقانه‌ی قدیمی را حفظ کنید.
• صورت حسابهای بانکی و قبضها و … را دور بیاندازید.
• اگر نمی‌دانید می‌خواهید با زندگیتان چه بکنید، احساس گناه نکنید.جالبترین افرادی را که در زندگی‌ام شناخته‌ام در ۲۲ سالگی نمی‌دانستند می‌خواهند با زندگیشان چه کنند.برخی از جالبترین چهل ساله‌هایی هم که می‌شناسم هنوز نمی‌دانند.
• تا می‌توانید کلسیم بخورید. با زانوهایتان مهربان باشید. وقتی قدرت زانوهای خود را از دست دادید کمبودشان را به شدت حس خواهید کرد.
• ممکن است ازدواج کنید، ممکن است نکنید. ممکن است صاحب فرزند شوید، ممکن است نشوید. ممکن است در چهل سالگی طلاق بگیرید، احتمال هم دارد که در هشتاد و پنجمین سالگرد ازدواجتان رقصکی هم بکنید. هرچه می‌کنید، نه زیاد به خودتان بگیرید، نه زیاد خودتان را سرزنش کنید. انتخابهای شما بر‌پایه ی ۵۰ درصد بوده، همانطور که مال همه بوده.
• دستورالعملهایی که به دستتان میرسد را تا ته بخوانید، حتی اگر از آنها پیروی نمی‌کنید.
• از خواندن مجلات زیبایی پرهیز کنید. تنها خاصیت آنها این است که بشما بقبولانند که زشتید.
• با خواهران و برادران خود مهربان باشید. آنها بهترین رابط شما با گذشته هستند و به گمان قوی تنها کسانی هستند که بیش از هر کس دیگر در آینده به شما خواهند رسید.
• به یاد داشته باشید که دوستان می‌آیند و می‌روند، ولی آن تک و توک دوستان جان جانی که با شما می مانند را حفظ کنید.
• برای پل زدن میان اختلافهای جغرافیایی و روشهای زندگی سخت بکوشید، زیرا هرچه بیشتر از عمر شما بگذرد، بیشتر پی می‌برید به افرادی که در جوانی می‌شناختید محتاجید.
• سفر کنید
• برخی حقایق لاینفک را بپذیرید: قیمتها صعود می‌کنند، سیاستمداران کلک میزنند، شما هم پیر می‌شوید. و آنگاه که شدید، در تخیلتان به یاد می آورید که وقتی جوان بودید قیمتها مناسب بودند، سیاستمداران شریف بودند، و بچه ها به بزرگترهایشان احترام می‌گذاشتند.
• به بزرگترها احترام بگذارید.
• توقع نداشته باشید که کس دیگری نان‌آور شما باشد.
• ممکن است حساب پس اندازی داشته باشید. شاید هم همسر متمولی نصیبتان شده باشد. ولی هیچگاه نمی‌توانید پیش‌بینی کنید که کدام خالی می‌شود یا به شما جاخالی می‌دهد.
• خیلی با موهایتان ور نروید وگرنه وقتی چهل سالتان بشود، شبیه موهای هشتاد ساله ها میشود.
• نخ دندان به کار ببرید .
• در شناخت پدر و مادرتان بکوشید، هیچ کس نمی‌داند که آنان را کی برای همیشه از دست خواهید داد.
• دقت کنید که نصایح چه کسی را می پذیرید، اما با کسانی که آنها را صادر می‌کنند بردبار و صبور باشید.
• نصیحت‌، گونه‌ی دیگر غم غربت است. ارائه‌ی آن روشی برای بازیافت گذشته از میان تل زباله‌ها، گردگیری آن و ماله کشیدن بر روی زشتی‌ها و کاستی‌هایشان و مصرف دوباره‌ی آن به قیمتی بالاتر از آنچه ارزش دارد، است.
• اما اگر به این مسایل بی توجه هستید لااقل حرفم درمورد کرم ضد آفتاب را بپذیرید.

کورت وانگات و + و +

]]> http://puyanama.com/1390/3758.html/feed 0 http://puyanama.com/1390/3736.html http://puyanama.com/1390/3736.html#comments Thu, 16 Feb 2012 15:55:59 +0000 میر توحید رضوی http://puyanama.com/?p=3736 .

کاش روزی در تولیدات فرهنگی‌هنری، به این جمله برسیم…

“The good is the enemy of the great.”

Milton Glaser

بعضی اوقات بهتر است که تمام داستان را نمایش ندهیم بلکه پیشنهاد کنیم‌. استاد هیپنوتیزم می‌داند که مغز انسان اگر پیشنهادات جذابی به آن بشود‌ تا چه میزان می‌تواند خلاق باشد.

به نظر می‌رسد بیشتر فیلمسازان نوین در بخش فیلم‌های ترسناک از این واقعیت غافل مانده‌اند‌. دو دیدگاه در خلق آثار ترسناک وجود دارد‌؛

۱- دیدگاه نمایش تمام جزئیات جنایت.

۲- دیدگاه عدم نمایش آن.

طرفداران دیدگاه دوم به جای نمایش تمام جزئیات، “پیشنهاد ” می‌کنند که چه اتفاقاتی ممکن است بیفتد و اجازه می‌دهند تصورات مخاطب باقی جزئیات را در کنارهم قرار دهد‌. فیلم‌های حاصل هر کدام از این دو نگرش جایگاه خود را دارد‌. اما انیمیشنی که در آن تصورات و خلاقیت مخاطب به کار گرفته می‌شود انیمیشن قدرتمند‌تری خواهد بود‌. برای اینکه شما ترس‌های مخاطب را به کار می‌گیرید‌. آنها سرنخ هایی را که شما در اثرتان قرار داده‌اید گرفته و مجهولات فیلم را با تجربیات و به میل خودشان پر می‌کنند‌. این امر فیلم را که از تکنیک‌های هیپنوتیزم بهره می‌برد برای آنها پرمعنا‌تر می‌کند‌.

انیمیشنی که در آن تصورات و خلاقیت مخاطب به کار گرفته می‌شود انیمیشن قدرتمند‌تری خواهد بود‌.

برای مثال: مخاطبینی را فرض کنید که با صحنه غار تاریکی مواجهند‌، آنها می خواهند بدانند در غار چه چیزهایی وجود دارد‌. خب تا اینجای کار می‌تواند هر چیزی وجود داشته باشد‌. این صحنه سرشار از ترس از ناشناخته ها است‌. لحظه ای که مشخص نماییم غار مملو از خفاش می‌باشد‌، مقداری از ترس شخصی که در ذهن خود غار را پر از عنکبوت های ترسناک تصور کرده است از بین می رود‌. ترس‌هایی که ناشی از تصورات ذهنی ما می باشند بسیار بدتر از ترس های واقعی هستند‌. این نشان دهنده قدرت فیلم‌ها در این زمینه است‌. همچنین در پیشنهاد دادن منافع اقتصادی هم وجود دارد‌. نیازی نیست شما صحنه هایی با سیاهه لشگر فراوان خلق کنید وقتی می توانید به مخاطب پیشنهاد کنید که خودش چنین صحنه ای را تصور کند‌!. مخاطبین می‌توانند هزاران نسخه از هنرپیشه‌تان را در ذهن خود تکثیر کنند‌. در فیلم بامبی (Bambi)کمپانی دیزنی جنگلی پهناور را در تصویر داریم‌. در عین حال وقتی به تک تک شات‌های فیلم نگاه می‌کنید می‌بینید که ۹۸ درصد آنها کلوز آپ هستند‌. تنها از دو یا سه نمای دور جنگل استفاده شده است. مابقی همه از طریق ذهن تماشاگر به وجود آمده اند که نشان دهنده قدرت پیشنهاد است.

.

در اختتامیه سی‌امین جشنواه فیلم فجر، دیپلم افتخار بهترین دستاورد هنری یا فنی در بخش نگاه نو (مسابقه فیلم‌های اول) به انیمیشن سینمایی «تهران ۱۵۰۰» تعلق یافت.

.

این موفقیت رو به بهرام عظیمی و تمامی همکاران پروژه تبریک میگیم، به قول فرهاد؛ ما بُردیم…!
ضمن عذر خواهی از عزیزانی که نام و تصویرشان در این لیست و عکس خالی است…

از راست به چپ : کیوان شادانفر، مازیار سلیمانی، یاشار جعفر خانپور، میلاد بطایی، لیلا شعبانی، ندا کافی، امید افروغ، بهرام عظیمی، فرزاد ملکی، اسماعیل شرعی، آقای خادم، فرهاد صفی خانی ردیف بالا : میر توحید رضوی، محمد فرجام فر، حمید حقانی ردیف پایین، چپ به راست : ناصر نجفیان، تاجیک، بهنام عظیمی و همه کسانی که نامشان در این عکس و لیست خالی است.

می‌توانید عکسهای علی کاوه عکاس سینمانگار را از این نشست مشاهده نمایید.

توسط: Jean-Denis Haas

باگز به پرسیدن سوالهای متوالی که پاسخهایی مشخص و واضح دارند ادامه می‌دهد‌: اون یه کت خاکستری شبیه این داره‌؟ و یه دم پرزدار شبیه این‌؟ و گوش های دراز شبیه این‌؟ المر در پاسخ به سوال هایی که هر لحظه هیجان انگیزتر میشوند میگوید‌: “بله” …پس باگز خیلی عادی میگوید‌: “من ندیدمش” و قدم زنان دور می‌شود‌. بعد چیز جالبی اتفاق می‌افتد‌. المر تکانی به خودش می‌دهد و انگار از حالتی خلسه مانند بیدار شده باشد می‌گوید : “اون خرگوش بود !” و تعقیب را آغاز می کند‌. بیایید نگاهی بیندازیم به کاری که باگز انجام داد تا المر را هیپنوتیزم کند‌.‌ اولین کاری که می‌کند بهره برداری از همان اطلاعاتی است که خود شخص ارائه می‌کند‌. باگز قبول دارد که المر در حال شکار خرگوش است‌.

این مسئله باعث ترس او نمی‌شود . در واقع او جهت رسیدن به هدف دومش از آن استفاده می‌کند‌. باگز قدرت‌ تفکر را از المر می‌گیرد‌. به عبارت دیگر اینکه شکار با پای خود به نزد شکارچی برود و از او بپرسد دارد چه می‌کند وضعیت نرمالی نیست‌. این وضعیتی بسیار گیج کننده است‌. پس باگز این‌چنین المر ر

ا گیج می‌کند‌. اگر می‌خواهید گیج نشوید مجبورید به داخل بروید و درک بهتری از وضعیت پیدا کنید‌. حالا المر برای مسحور شدن آماده و مهیا است. سپس باگز سوالاتی را می‌پرسد که پاسخشان ردیفی از “بله”‌ ها‌ست‌. اینها سوالات مشخصی است که همه به یک بله منتهی می‌شوند‌.

سوالاتی که ضمیر ناخودآگاه را به کار می‌اندازد‌‌. جستجوهایی که مغز در تلاش برای یافتن پاسخ از میان خاطرات و حافظه‌اش انجام می‌دهد‌. این امر منجر می‌شود شخص از درون بیشتر به حالت خلسه فرو برود‌.

 این تنها صحنه‌ای نیست که باگز کسی را هیپنوتیزم می‌کند‌. در (خرگوش جزیره دیوانگان) Wackiki Wabbit باگز به همراه دو مسافر دیگر از غرق شدن کشتی جان سالم به در برده و در جزیره‌ای گیر افتاده‌اند‌. وقتی بالاخره یک کشتی سر میرسد به آن دو نفر تاکید می‌کند که سوار شوند و حتی با آنها دست داده و سفر به خیر هم می‌گوید ولی در آخرین لحظه قبل از اینکه آنها سوار شوند خود سوار بر کشتی شده و آنها را تنها در جزیره رها می‌کند.